Toon maatschappelijke betrokkenheid op de boksschool

In m’n eerdere stukjes voor onze website heb ik diverse groepen aangehaald die op de een of andere manier actief dan wel sluimerend betrokken zijn of worden bij de bokssport.

In dit artikel wil ik een groep uitlichten die deel uitmaakt van onze maatschappij maar door diverse omstandigheden geen aansluiting vindt in diezelfde samenleving. Ze worden vaak betiteld met namen die geen verdere uitleg nodig hebben, althans voor diegenen die niet de moeite nemen om zich er iets meer in te verdiepen. Outcasts, marginalen, drop-outs en verder nog een heel scala van weinig goeds voorspellende benoemingen.

De eerste jaren van ons leven hebben we weinig zeggenschap over hoe ons dagelijks bestaan er uitziet. Opvoeding, milieu, opleiding en dergelijke zijn belangrijke pijlers die bepalen wat de toekomst zal brengen. Het gros van de door mij aangehaalde doelgroep heeft een levenstraject doorlopen dat een weinig rooskleurig beeld biedt. Vaak buiten hun competentie en invloed.

E.e.a. resulteert meer dan eens in een negatief zelfbeeld, buitensporig alcohol- en/of drugsgebruik en verdere zogeheten excessen.

Een afwijzende, denigrerende houding t.o.v. deze mensen maakt de zaak er niet beter op. De negatieve spiraal valt door isolatie steeds moeilijker te doorbreken. De gevolgen hoef ik niet verder uit te diepen.

Maar wat heeft dit met onze sport te maken? Veel! Al vele jaren lopen er in met name de grote Amerikaanse steden projecten die aan kansarme jongeren een sportprogramma aanbieden. Met name de bokssport was en is erg populair. Om te leren knokken? Nee, daar hebben ze veelal geen sportschool voor nodig. Het primaire doel is om mensen te BETREKKEN. Het gevoel geven dat ze er toe doen. Aansluiting bij de maatschappij bieden.

De ervaringen leren dat wanneer jeugdigen betrokken en gewaardeerd worden, de kans op onwenselijk gedrag duidelijk afneemt. Sport neemt hier een centrale positie in.

Waarom dit stukje? Het zou niet alleen onze sport maar ook de personen in kwestie en onze samenleving zeer ten goede komen om deze mensen een opening te bieden binnen de sport die wij allen een warm hart toedragen. Feitelijk doe ik een oproep aan de verenigingen om dit artikel eens serieus onder ogen te nemen en de deuren open te stellen voor jongens en meiden die meer verdienen dan ze hebben.

Makkelijk zal ‘t niet altijd zijn, maar een trainer met het beroemde ‘Fingerspitzengefühl’ zal een ervaring rijker worden en met voldoening z’n lessen geven.

Toon je sportieve karakter, ook buiten de gym!

Geert Gielissen