Het wondertje van de Golden Gloves bij de Eindhoven Box Cup

Tot slot van de Eindhoven Box Cup een persoonlijke notitie van Event-manager van de NBB, Hans de Bruijn: 

Het was een bijzondere ervaring om een stel Brabanders voor en tijdens alle Pinksteren hun verantwoordelijkheid te zien oppakken, toen de eerste Eindhoven Box Cup door de tijdelijke uitschakeling van de spil in het web Jeremie Besson dreigde te mislukken. Het aanzien van de Nederlandse boksbond stond op het spel. Het wondertje van de Golden Gloves werd een feit. De leden van het bestuur zagen in dat een groot internationale toernooi met deelname uit 27 landen alleen gered kon worden wanneer écht iedereen zijn schouders eronder zou zetten. Dat is met zijn allen gelukt. Het teamgevoel beheerste uiteindelijk de geoliede organisatie; conform het nieuwe denken in de Nederlandse Boksbond. Wie kracht uitstraalt heeft macht.  

Of anders gezegd om in de geest van de AIBA-supervisor Iman Cherticovtev te spreken ,,de organisatie raakte steeds beter op elkaar ingespeeld’’. Waarbij de Moldaviër alle credits verdient omdat hij moest improviseren. Bij een ander AIBA-toernooi is topsport prioriteit nummer 1 maar in Eindhoven kreeg hij te maken met concurrentie van de breedtesport. Hij hielp mee daarin ook de gulden middenweg te zoeken. Er werd wel eens gefluisterd, moet dan nou: dát bepalen wij als organiserend bestuur toch. Maar dat is niet zo. Het was uitgegroeid tot een AIBA toernooi en daaraan worden andere criteria gesteld. Het is in dat verband wenselijk om in de toekomst een toezichthouder van de Nederlandse boksbond eerder bij de organisatieopzet te betrekken.

Zoals gezegd, het bestuur en de vrijwilligers van de Golden Gloves ,stonden eensgezind en massaal op’ toen de ernst van de situatie duidelijk werd. Niets was teveel. Voor niemand. Om een indruk te geven, als er plotseling werd geroepen: ,,Er moet nog iemand in Düsseldorf worden opgehaald’’.  Dan zat Dirk Renders bij wijze van spreken al in auto. Het ingewikkelde transportplan werd door de studente Dagmar Mous met een Ipad stipt bijgehouden en zij was zelf ook niet te beroerd op en neer Schiphol te rijden om bijvoorbeeld de Russen op te halen. Dat ging zo maar door.  

Organisatievoorzitter Brian Mous nam de dagen voor de Eindhoven Box Cup de ondankbare taak op zich om naast vele andere verplichtingen de aanzienlijke achterstand in de volgelopen mailbox door te nemen. Een rotklus maar hij fikste het. Alle mutaties in het deelnemersveld werden voor de loting tijdig verwerkt. Toen Dirk Renders die ook de PR in handen had, het plotselinge verzoek kreeg om smorgens half zeven in het Van der Valk hotel mee te werken aan een radioprogramma, zaten Brian en twee andere leden van de organisatie ondanks het vele werk klaar om uiteen te zetten waarom dit toernooi er naar hun gevoel moest komen. 

Aanvankelijk was er onduidelijkheid over de coördinatie van de vrijwilligers (zo’n 40 in getal). Die was in handen van Dwight Kocken. Dat is altijd een zeer precies werkje, zeker bij een groot internationaal evenement. Ere wie ere toekomt alles klopte tot in de puntjes alle wedstrijddagen. De bezetting van de ontvangstbalie, de kassa en vele andere zaken was prima geregeld; zelfs de bokshandschoenen werden na elke partij opgehaald en gecleand. Er ging er niet één verloren. Dat is wel eens anders het geval geweest. Rico Ligtvoet ging bijna onopgemerkt verder met het uitwerken van de omvangrijke gasten/sponsorlijst en penningmeester Coen Caeyers keek steeds blijer in het rond toen hij zag dat alles op rolletjes liep, de kosten in de hand werden gehouden en de publieksrecette zeker niet tegenviel. Dat aspect mag uiteindelijk de pret niet drukken. 

Een van degenen, die steeds actiever werd was oud kampioen Eric van der Heuvel samen met zijn rechterhand De Kort. Je moet de oprichter van de boksschool de Golden Gloves niet vervelen en vermoeien met ingewikkelde administratieve en computerzaken. Hij is een doener. Was er iets niet in orde bij de ring op de wedstrijddagen dan liep hij zich uit de naad en werd het probleem snel opgelost of hij wist de juist man te bereiken. Kortom goud waard. Zijn persoonlijke triomf was de komst van Tyson Fury. Van kickboxer Albert Kraus had hij vaag vernomen dat de wereldkampioen zwaargewicht in de buurt aan het trainen was. Dan is hij niet te houden. Hij bewoog hemel en aarde hem zaterdagavond als eregast te mogen verwelkomen. Echtwaar, Eric van de Heuvel was apetrots en opgelucht toen Fury binnenkwam. ,,Welke wereldkampioen van die importantie was ooit in Nederland? Ik denk dat Mohammed Ali de laatste was’’, stamelde hij.

Een triomf voor allemaal was het moment, dat de wedstrijdzaal dichtging, de eerste Eindhoven Box Cup een gepasseerd station was en iedereen zei: ,,jammer dat het voorbij is.’’