Herdenking Aad Jansen tijdens het Kerst Boksgala in Ahoy 

OVERLIJDEN AAD JANSEN HET EINDE
VAN ROTTERDAMSE GLORIEJAREN

Het bestuur van de Nederlandse Boksbond laat voor aanvang van het Kerst Boksgala in Ahoy een minuut stilte in acht nemen ter nagedachtenis aan het overlijden van Aad Jansen (1941 – 2016). De Rotterdamse boksliefhebbers en sportvrienden hebben vorige week bij de sportschool van Aads zoon Leon (Leon’s Boxing Gym) afscheid genomen van de oud-Nederlands kampioen.
De zee van bloemen zegt veel over Aad Jansen, als een van de vertegenwoordigers van de ‘Rotterdamse Gloriejaren’.
Als jong broekie van 12 uit de Eerbeekstraat nummer 5 trok Aad voor het eerst de wedstrijdhandschoenen aan. Zijn eerste wedstrijd bokste de jonge Rotterdammer later in Duitsland (hij was nog nooit in het buitenland geweest). De keuze voor het boksen lag voor de hand: broer Leen had 10 jaar eerder die stap gezet. Deze oud-Olympiër was anno 1957 zelfs al 3 jaar Nederlands Middengewicht Kampioen bij de profs. Aad was een geheel ander type, een mooie technische bokser met duidelijk kampioenskwaliteit. Dat had de Rotterdamse boksgoeroe Theo Huizenaar al gauw in de gaten en evenzo bokstrainer Piet Bot die Aad bij Huizenaars school onder zijn hoede nam. Piet had twee dochters en Aad zei op zeker moment: “Bewaar er maar eentje voor mij!” En Riet Bot zou de liefde van zijn leven worden.
Aads haalde in 1962 al de finale van het Nederlands Kampioenschap. De harde Amsterdammer Henk Baars van SBK won die finale nog, maar een jaar later werd Aad Jansen toch echt Nederlands kampioen in de welterklasse. Eerst moest Aad Kuit (SBK) er aan geloven, vervolgens Jan Ooijen van BVE uit Eindhoven (die nog te zwaar was, ook) en in de finale de Hagenaar Wolters van School Wetemans. Aads latere stalgenoot Joop Verbon – hij had Joop in december 1959 al eens geklopt – werd toen kampioen bij de zwaarweltergewichten.
Als Nederlands kampioen vertegenwoordigde Aad ons land op het EK in Moskou waar hij de ¼ finale haalde. De rechtsvoorstaande Hongaar János Kálmán won die partij. In totaal zou Aad 76 keer als amateur de ring betreden. Hij verloor er slechts 10 en bokste 7 maal onbeslist, een prachtige score.
Met een Nederlands kampioenschap bij de amateurs en militairen op zak, trad Aad begin 1965 toe tot de profs. In de Haagse Dierentuin Zaal won Aad een mooie partij op punten. Dat was zijn keurmerk: geen knock-outer, maar een stijlvolle puntenbokser. Een ‘vuistschermer’, zoals Aad en zoon Leon dat later zouden noemen. Maar wel een harde. Toen hij bij zijn eerste profgevecht zijn kaak brak, vroeg hij trainer Piet Bot een loszittende kies te trekken, zodat hij door kon boksen. Dat kon ook wel met die kies, vond Piet Bot. Ook herinnerde Aad zich later dat hij uit eten ging, ter ere van de verjaardag van echtgenote Riet, en uitsluitend soep en pap kon nuttigen. Zeker, Aad was ook een bikkel.
Samen met onder andere de Utrechtse knokker Joop Verbon stond ‘vuistschermer’ Aad garant voor vele mooie boksavonden, in zalen als de Rivierahal en zaal Odeon. Lang niet altijd sprong Huizenaar even voorzichtig met zijn protegés om. Zeker als het om wedstrijden in het buitenland ging. Er werd wel goed verdiend, maar winnen was moeilijker. Toch won Aad van meer dan hij er verloor (de helft)
Met als hoogtepunt in november 1973 zijn overwinning op de Fransman Jean Claude Lafarge, in een gevecht over 10 ronden. Daar stond Aad Jansen uit de Rotterdamse Eerbeekstraat als Europees Weltergewicht Kampioen.
In maart 1975 hing Aad na 110 wedstrijden zijn bokshandschoenen aan de wilgen. Dat wil zeggen, wat betreft het wedstrijdboksen. Want afscheid van het boksen nam hij nooit, hij was er letterlijk en figuurlijk mee getrouwd. En samen kreeg hij met Riet Bot kreeg hij een zoon die al gauw – Leon begon op zijn achtste met boksen – in de voetsporen van zijn vader trad.
Leon Jansen (genoemd naar Oom Leen) nam de sportschool van Aad Westerlaken over en deze bouwde uit tot het zeer succesvolle Leon’s Boxing Gym. Aad werd uiteraard Leons actieve steun en toeverlaat, en samen promootten ze het technische boksen, op basis van discipline, techniek en humor. Op de Rotterdamse website bogue.nl vertellen vader en zoon gepassioneerd over hun respectvolle samenwerking en de sport die hun leven beheerst, met Leon als derde generatie.
Leon zal zonder zijn vader verder moeten, een groot verlies voor hem maar ook voor de bokswereld.
Aad Jansen overleed op vrijdag 9 december, op de dag dat zijn grote liefde Riet werd gecremeerd.

Op Aads rouwkaart staat:
Herinner mij,
Maar niet in sombere dagen.
Herinner mij in stralende zon.
Hoe ik was, toen ik nog alles kon.

Zo zullen we ons Aad herinneren. De Nederlandse Boksbond zal bovendien bij het komende Kerst Boksgala, op 22 december in Aads eigen Rotterdam (Ahoy), een minuut stilte vragen ter herdenking van haar trouwe lid en Rotterdams boks-icoon. Dat is voor de bond een voorrecht!