De trainer, meer dan een opleider

De vooruitgang en ontwikkeling op welk gebied dan ook, heeft één gelijke noemer: kennisoverdracht. Wanneer we onze opgedane kennis niet door zouden geven, bleven we zo’n beetje op hetzelfde punt hangen.

Wij mensen danken onze voorsprong voor een groot deel aan die kennisoverdracht. Generatie na generatie draagt z’n steentje aan die kennispool bij waardoor wij  mensen naar een hoger niveau getild worden op basis van eerder verworven vaardigheden en kennis. MAAR, dan moet die kennis wel voor eenieder ter beschikking staan: een GEMEENSCHAPPELIJK bezit ten behoeve van een GEMEENSCHAPPELIJK doel!

Bovenstaande geldt voor alles waar wij mensen ons mee bezig houden, maatschappelijk, economisch en noem ’t maar. Dus ook voor de sport!

Sinds mensenheugenis wordt kennis doorgegeven. De oudere geeft z’n pakketje door aan de jongere, de laatste weer aan zijn / haar opvolging en zo maar door. Om e.e.a. te reguleren en overeenkomstig gedeelde belangen meer begrijpelijk en eensluidend te maken zijn er afspraken gemaakt. Afspraken die gelden voor mensen met dezelfde doelen, zodat niet alles tot in details beschreven hoeft te worden maar in zo breed mogelijke zin met weinig bewoordingen tot de kern komen. Standaardisering.

De kennisoverdragers bij uitstek zijn natuurlijk docenten, vakmeesters en……..in ons geval: de trainers. Wat een trainer doet is eigenlijk niets anders dan een leraar op welk vakgebied dan ook. Hij doceert vaardigheden en kennis  die er volgens vastgestelde regels voor moeten zorgen dat de volgende generatie hierop voort kan borduren, vernieuwen, toevoegen en vooral: continuëren.

Een goede, betrokken trainer heeft ’t niet altijd gemakkelijk. Niet alleen pure kennisoverdracht, maar ook toezichthouden, observeren, anticiperen en signaleren behoren tot z’n takenpakket.

Eén van de zwaarste opgaven van een trainer is echter LOSLATEN! Wanneer een pupil een niveau heeft bereikt dat boven de mogelijkheden van de trainer uitstijgt, getuigt het van moed en onbaatzuchtigheid als laatstgenoemde z’n leerling met raad en daad bijstaat om diens verdere ontwikkeling te garanderen.

Loslaten ten gunste van het gemeenschappelijke doel: het verfijnen en verbreiden van de bokssport in alle geledingen van de maatschappij. Kwalitatief en kwantitatief. Een bokssport die steeds meer mensen aanspreekt op basis van gemeenschapszin en gedeelde interesses. Als een mooie, gezonde sportieve activiteit!

En, laten we eerlijk zijn, een goede trainer staat al gauw als zodanig bekend en wordt loslaten uiteindelijk toch ook weer vasthouden!

Geert Gielissen